Een poos geleden speelde ik met het idee om iets met reviews te doen op dit bog. Een bezoek aan het Italiaanse restaurant Dunne & Crescenzi aan South Frederick Street in het Centrum van Dublin vorig weekend blies dit idee plotseling nieuw leven in. Laat ik om te beginnen een review van The Dubliner citeren:

Eileen Dunne and Stefano Crescenzi moved to Ireland from Rome in 1999 and set up a shop selling fine Italian food and wines. Their business grew to include two restaurants in the city centre, this one in Sandymount, and interests in gems like Nonna Valentina and Bar Italia. They are fans of the slow food movement: it’s all about relaxing and enjoying quality, authentic food and wine in a distinctly Italian atmosphere. The menu is short and disjointed, with tasty seasonal dishes and Italian classics like caprese salad (one of The Dubliner’s top ten meals for under €10) and hearty bean stew. Slightly chaotic.

Laat ik dit voor de lezers die de engelse taal niet machtig zijn vervolgens even in het Nederlands vertalen:

Eileen Dunne en Stefano Crescenzi verhuisden in 1999 vanuit Rome naar Ierland en begonnen een winkel waar zij uitstekende Italiaanse etenswaren en wijn verkochten. Hun onderneming groeide, en bestaat nu uit twee restaurants in het centrum, een in restaurant in Sandymount en een aandeel in de restaurants Nonna Valentina en Bar Italia. Ze zijn fans van de 'eet langzaam beweging': het draait allemaal om relaxen en genieten van kwaliteit, origineel Italiaans eten en wijn in een eigenzinnige Italiaanse atmosfeer. Het menu is beperkt en onsamenhangend, met smakelijke seizoensgerechten en Italiaanse klassiekers zoals een salade Carprese (een van Dublin's top 10 gerechten vor minder dan 10 euro) en een hartige bonen hutspot. Een beetje chaotisch.

Goed, duidelijke review zou je zeggen, slow food movement, kwaliteit en relaxen. Oh ja, en een beetje chaotisch. Laat je echter niet misleiden. Wat The Dubliner eigenlijk wilde schrijven is:

Eileen Dunne en Stefano Crescenzi verhuisden in 1999 vanuit Rome naar Ierland ....bla bla....restaurants Nonna Valentina en Bar Italia. Ze zijn fans van de 'wacht twee uur op eten dat je zelf in 10 minuten kan maken' beweging: het draait allemaal om het uithoudingsvermogen van de klant, het genieten van de kwaliteit (aangezien een behoorlijke kwantiteit ver te zoeken is), origineel Italiaans eten en een andere wijn dan je eigenlijk bestelde maar waarvoor ze je wel de hogere prijs proberen te laten betalen. Het menu bestaat uit maar een paar gerechten, waarbij samenhang en de pizza ver te zoeken zijn. Je kunt lang niet altijd krijgen wat je wilt, zogenaamd vanwege de seizoenen. Als je zeker weet dat je hier wat wilt eten, ga dan voor de Carprese (een van de 10 gerechten in Dublin onder de 10 euro) of voor een bonen hutspot waarvan je intern zeker nog dagen kan nagenieten. Van enige vorm van organisatie is totaal geen sprake...