Voor de nieuwe bondscoach Trapattoni begint zijn WK-Kwalificatie avontuur met Ierland niet zoals gepland in Georgië, maar in het Duitse Karlsruhe. Door het conflict tussen Rusland en Georgië besloot de FIFA om Georgië te verzoeken haar thuisduel buiten Georgië af te werken. Hoewel Georgië verschillende opties had koos de nationale voetbalbond er uiteindelijk voor om de wedstrijd in Karlsruhe af te werken, zo werd vandaag duidelijk. Het duel wordt gespeeld op 6 september, en is voor Ierland de eerste horde op weg naar het WK 2010. Ierland is ingedeeld in kwalificatiegroep 8, met daarin verder Italië, Bulgarije, Cyprus en Montenegro.

Van vrijdag 13 (gisteren) tot en met zondag 15 juni wordt hier voor de deur in Merrion Square park in Dublin het Street Performance World Championship gehouden. Dit Wereldkampioenschap voor straatartiesten vindt dit jaar voor de derde keer in Dublin plaats. Drie dagen lang treden op verschillende 'podia' in Merrion Square park tientallen straatartiesten op en strijden om de titel van 'Werelkampioen'. In totaal zijn er circa 120 voorstellingen die allemaal gratis toegankelijk zijn. Artiesten komen uit de hele wereld naar dit evenement. Zo zijn er deelnemers uit Canada, Rusland, Japan, Somalië, Tanzania, Duitsland en Australië die goochelen, zwaarden inslikken, aan acrobatiek doen, jongeleren en ga zo maar door. De bekendste namen die deelenemen zijn The English Gents, The Bravosho en Space Cowboy. Hieronder een video van eerstgenoemde om een idee te krijgen van wat er dit weekend in Dublin te zien valt.

Vandaag wordt in Ierland een referendum gehouden over het aannemen of verwerpen van de Lisbon Treaty, oftewel een vernieuwde versie van de Europese Grondwet die eerder door Nederland verworpen werd. Over deze vernieuwde grondwet bereikten de Europese regeringsleiders in December 2007 in Lissabon een akkoord.

Ierland is het enige land waarin een referendum gehouden wordt waarin besloten wordt om al dan niet in te stemmen met deze grondwet. Het succes van de hele Lisbon Treaty hangt daardoor voor een groot deel af van het Ierse volk dat vandaag naar de stembus gaat. In de voorlopige peilingen leken ongeveer evenveel Ieren voor als tegen de Treaty te gaan stemmen. Sinds een aantal weken hangen overal in Dublin de straten dan ook vol met posters met daarop YES of NO en een soms behoorlijk provocerende slogan en ook de kranten staan vol met YES en No propaganda. Hoe dit de uitslag beinvloedt en welk 'kamp' de sterkste campagne heeft weten te voeren wordt vandaag duidelijk...

Update Zaterdag 14 juni 09:59 - Het Ierse Volk heeft gesproken! Met 53,4% van de stemmen is de Lisbon Treaty verworpen. Wat dit precies betekent voor de Europese Grondwet, Europa en Ierland moet nu duidelijk gaan worden.

In Ierland en in het bijzonder in Dublin is het voetbal kijken in de kroeg ongekend populair. De meeste wedstrijden van de grote teams uit de Engelse Premier League en andere grote competities worden uitgezonden door betaalzenders zoals Sky Sports. Aangezien de meeste Ieren deze betaalzenders niet in hun pakket hebben en de pubs de duels op deze zenders vaak op grote schermen uitzenden puilen de kroegen bij belangrijke wedstrijden vaak uit van de voetballiefhebbers.

Tijdens het EK dat vandaag van start gaat zal dat zeker niet anders zijn. In Dublin zijn er een aantal bekende sportbars die gedurende het hele jaar vrijwel alle sportevenementen op grote schermen uitzenden. Voorbeelden van echte sport pubs zijn Murrays (was eerder Frazers, en niet echt een aanrader) en The Woolshed. Tijdens het EK zullen uiteraard in vrijwel alle pubs alle wedstrijden live uitgezonden worden. De Nederlanders in Dublin verzamelen zich zoals wel vaker in een van de iets minder bekende sportbars genaamd Sinnotts, vlakbij St. Stephens Green, aan South King Street.

Dat ik de EK koorts al behoorlijk te pakken heb bleek al een beetje uit mijn vorige post over Voetbal in ierland. Voor deze post heb ik even wat research gedaan om er achter te komen wat de balans is in de interlandontmoetingen tussen de nationale teams van Nederland en Ierland.

In totaal is de interland Nederland-Ierland (of Ierland-Nederland) 21 keer gespeeld. Twee van deze ontmoetingen vonden op de Olympische Spelen plaats. De overige ontmoetingen vonden plaats in het kader van de EK-kwalificatie (3), de WK-Kwalificatie (5), de EK-eindronde (1) en de WK-eindronde (2). Daarnaast werd er maarliefst 8 keer vriendschappelijk gespeeld, wat aangeeft dat de relatie tussen de KNVB en de Ierse voetbalbond behoorlijk goed is.

Meest recentelijk speelde Oranje vlak voordat ik in 2006 naar Dublin kwam een vriendschappelijk duel tegen de Ieren op Lansdowne Road. Dit duel werd door Nederland ruim gewonnen (0-4). Drie jaar eerder leed het Nederlanse elftal op hetzelfde Lansdowne Road één van haar pijnlijkste nederlagen van de laatste decennia. In een play-off duel voor een plaats op het WK 2002 bleek Ierland met 1-0 te sterk.

Deze overwinning is 1 van de 7 overwinningen die de Ieren in de 21 onderlinge duels behaalden. Nederland trok 11 keer aan het langste eind en drie keer werd er gelijk gespeeld. In totaal wist Nederland in deze duels 39 keer het Ierse doel te treffen, een gemiddelde van bij 2 goals per wedstrijd. De Ieren kwamen tot nu toe tot een totaal van 28 goals.

Hieronder een samenvatting van de eerder genoemde laatste ontmoeting tussen Nederland en Ierland op Lansdowne Road in Dublin in augustus 2006.

Uiteraard ben ik ondanks de oversteek naar het rugby en GAA gekke eiland dat Ierland heet mijn oerhollandse 'passie' voor voetbal niet verloren. Met het EK voor de deur is het dan ook tijd voor een kleine post over mijn voetballeven hier in Dublin. Op het moment voetbal ik in Dublin in twee verschillende teams die beide deelnemen aan een competitie van organisator astro.ie. Op de maandagavond speel ik in een 6-a-side team (6 tegen 6 dus), die deze keer gespeeld wordt in Sandymount. Het 6-a-side wedstrijdveld is 1/3 van een normaal voetbalveld groot, en er wordt gespeeld op lage maar behoorlijk brede goals met een keeper.

Op de woensdagavond speel ik in een normaal elftal. Nouja, wat heet normaal, qua het aantal nationaliteiten kan de gemiddelde Eredivisieclub aan dit team een puntje zuigen. Als enige Nederlander speel ik met Zweden, Duitsers, Ieren, een Slowaak, een Let, een Portugees, een Spanjaard, een Amerikaan, en een Turkse medespeler. Net als bij het 6 tegen 6 team worden ook deze wedstrijden op kunstgras gespeeld. Typisch voor het voetbal in Dublin, en het voetbal in Ierland, is dat er hierbij geen grensrechters aanwezig zijn, en daardoor ook geen buitenspel. Dit betekent dus veel lange ballen en veel heen en weer geren, maar ondanks het matige niveua van de scheidsrechters ook erg veel strijd en beleving. Inmiddels heb ik al de nodige voetbalvelden in het zuiden van Dublin bezocht. Om een idee te geven van waar ik zoal speel heb ik hieronder op een kaart een aantal van deze locaties gemarkeerd. Klik op de markeringen om de naam van de locatie te zien (zoals Iveagh Grounds Crumlin, St. Columbas College en YMCA Sandymount).

Wanneer je voor een korte of langere periode Dublin bezoekt word je al snel duidelijk dat het aantal Polen in Dublin enorm is. Of je nu rondloopt in het centrum van de stad, in Bray, Dalkey, Howth of in de omgeving van de Wicklow Mountains, overal hoor je Pools. Volgens schattingen van vorig jaar ligt het aantal Polen in en om Dublin zo rond de 200.000. Dit zou betekenen dat ongeveer 1 op de 6 mensen in Dublin van Poolse origine is. Aangezien mij dit aantal wel extreem hoog lijkt, ga ik komend weekend veldonderzoek doen in Polen (Wroclaw om precies te zijn) om erachter te komen of er in Polen zelf uberhaupt nog Polen over zijn. Wordt vervolgd....

Afgelopen weekend stond Dublin volledig in het teken van Soul. Tijdens het Dublin Soul weekend zijn er in verschillende muziekcentra live optredens van soulartiesten, worden er Soulfilms gedraaid in één van de bioscopen in Dublin, is er Soul stand-up comedy én is er op de zondag een Soul picnic! Toeval wil dat deze soul picnic hier precies voor de deur in Merrion Square park plaats vindt, dus de locatie voor deze picnic was vanmiddag snel bereikt. Van 12 to 7 pm waren er diverse soulartiesten die optraden, werden er dure broodjes hamburger verkocht en kon er tot ongeveer 3 uur liggend in het gras genoten worden van de zon. Helaas werd het na het verdwijnen van de zon en mijn hamburger nog wat windiger en dus kouder, en besloten we thuis, waar alles perfect mee te beleven was, de rest van het muzikale programma te volgen. Hieronder zoals u inmiddels van mij gewoon bent, een kleine sfeerimpressie van de soul picnic:

Half mei besloot ik samen met een aantal collega's en nog wat andere mensen een weekend te gaan surfen in Ierland. Met in totaal 13 mensen verdeeld over 3 auto's vertrokken we vrijdag zo rond 6 pm vanuit Dublin, voor een tocht van ongeveer 215 kilometer naar de Atlantische Oceaan aan de Westkust van Ierland. Het plaatsje Bundoran, dat we hadden uitgezocht voor het surfweekend, ligt enkele tientallen kilometers boven Sligo, en is de meest bekende surfspot van Ierland.

Aangezien dit mijn eerste ervaring met het bedwingen van golven met een lange plank was begon ik zaterdagmorgen met een ongeveer 2 uur durende surfles, waarbij een wetsuit, surfschoenen en een surfplank waren inbegrepen. Hoewel ik vooraf verwacht had dat de watertempratuur mijn grootste tegenstander zou zijn bleek dit met de dikke wetsuits enorm mee te vallen. Een groter probleem was de balans op de surflank. Nadat de surfmeneer er achter kwam dat ik een plank had die voor lichtgewichten was bedoeld ging het met een andere plank echter een stuk beter. Hoewel het opstaan en 'berijden' van een golf zaterdag nog niet echt lukte was ik wel zo enthousiast dat ik het de volgende dag weer wilde proberen.

Zondags waren de golven in Bundoran helaas een stuk minder 'hoog'. Het weer was echter super, en mijn balans op de plank was ook een stuk beter dan een dag eerder. Verschillende keren lukte het om op te staan, al viel ik iedere keer binnen no time ook weer van de plank af. Gelukkig sloeg de plank iedere keer mis, en bleef ik ongedeerd. Zo rond het middaguur werden de golven nog kleiner en besloten we de rest van de middag in de zon door te brengen. Zo rond 4 pm vertokken we weer richting Dublin, om zo'n 3,5 uur later de stad in te rijden. Terugkijkend is surfen absoluut iets wat ik onder de knie wil gaan krijgen. Ik ga dan ook zeker deze zomer hier in Ierland nog minstens een keer naar de westkust, en wellicht naar Bundoran, om te proberen langer dan 1,5 seconde op mijn gehuurde surfplank te staan en de Atlantische golven te berijden.

Wanneer je voor een weekend naar Dublin komt wil je natuurlijk zoveel mogelijk bekende en/of onbekende bezienswaardigheden bezoeken. Het aantal bezienswaardigheden in Dublin is gelukkig niet zo groot, dus in een lang weekend kom je een heel eind. Laat ik hieronder eens een overzicht geven van een aantal 'dingen' die je bij een bezoek aan Dublin zeker gezien moet hebben (in willekeurige volgorde, en geenzins volledig):

Temple Bar: het wellicht meest bekende '(uitgaans)district' van Dublin met uiteraard de bekende Temple Bar pub, het Irish Film Institute, vele kroegen met live muziek, ontelbare restaurant, ontelbare Japanse en Italiaanse toeristen, de bijzonder aan te raden Organic Food Market op zaterdag en volop entertainment van straattoeristen.

Stadsparken: wanneer het weer het toelaat kan een tussenstop in een van de vele stadsparken van Dublin zeker niet ontbreken in een geslaagd weekend Dublin. Bijzonder aan te raden zijn Merrion Square, St. Stephen's Green en het enorme Phoenix park. Neem wat te eten mee en relax hier een uurtje tussen het bezoek aan de andere bezienswaardigheden in Dublin.

Trinity College: de oude universiteits gebouwen in het hartje van de stad zijn zeker een bezoek waard. Door een grote poort aan de zijde van Grafton Street en Dame street kom je de grote binnenplaats op. Zelf heb ik het nog niet nodig gevonden om het beroemde Book of Kells te bekijken dat in een van de gebouwen tentoongesteld ligt, maar dit schijnt ook indrukwekkend te zijn. Deze locatie is ook erg geschikt om de nodige foto's te maken.

National Gallery of Ireland: voor de cultuureel verantwoorde reiziger is dit een must. Hier vind je niet alleen veel Ierse schilderkunst, maar ook een hele vleugel met Nederlands werk en vele zalen met Italiaanse, Franse en andersoortige meesterwerken.

Ierse pubs: te vinden op vrijwel iedere straathoek, de echte Ierse pub. Vaak met live muziek, goedkoop eten en nooit helemaal leeg. Ook bijzonder aan te raden tijdens grote sportevenementen, vanwege de grote schermen en de fanatieke Ierse supporters.

Ierse Natuurhistorisch Museum: met name van binnen een geweldig gebouw, hier lijkt in de afgelopen 100 jaar helemaal niks veranderd. Letterlijk duizenden dieren verdeeld over een klein aantal verdiepingen, waaronder een giraffe, beren, een olifant, vele apensoorten en ga zo maar door. Helaas is dit museum nu al bijna een jaar gesloten voor een grondige verbouwing, maar zodra dit museum wordt heropend is dit zeker de moeite waard.

Ah, je zit in Ierland, hoe is het weer daar? Ongetwijfeld één van de vragen die mij het meest gesteld wordt. Iedereen die ooit Ierland heeft bezocht weet dat er hier (net als in Nederland) niks wisselvalliger is als het weer. In Dublin kan het weer binnen enkele minuten volledig omslaan. Hoewel het hier vaak regent, valt de hoeveelheid per bui eigenlijk mee en vreemd genoeg blijkt gemiddeld genomen juist één van de zomermaanden, augustus, de natste maand met gemiddeld 80 mm neerslag. Afgelopen zomer (2007) brak overigens alle records, met meer dan 50 dagen op rij met regen. Het voorjaar (en specifiek april) is over het algemeen de droogste periode in het jaar.

De gemiddelde temperatuur in Ierland ligt rond de 14 graden. Met name afgelopen zomer had ik sterk het idee dat de temperatuur eigenlijk elke dag gelijk is. In ieder weerbericht werd tomorrow's weather voorspeld als: occasional showers and 17 degrees. Volgens de wijze heren van het KNMI zou de gemiddelde temperatuur in Dublin in juli op moeten lopen tot 20 graden. Tegenover deze lage maximumtemperatuur in de zomer staat de milde winter met temperaturen van rond de 8 graden (oe, die zin klinkt wel erg Piet Paulusma-achtig).

Het positieve van het mindere weer in Ierland is dat je mooie dagen extra gaat waarderen. Afgelopen zondag was hiervan een mooi voorbeeld. Ik was voor een weekend surfen aan de Westkust van Ierland (in Bundoran om precies te zijn), en het weer was gewoon geweldig! Zie de foto van de lege glazen hieronder voor een (sf/w)eerimpressie ;)

Eerder schreef ik over mijn bezoek aan het concert van Jimmy Eat World in Olympia hier in Dublin. Afgelopen week was ik daar weer (daar over in een volgende post meer) en raakte weer behoorlijk in de concert-mood. Daarbij herrinerde ik mij ook ineens Fabchannel, een hele relaxte site waar je allerlei live optredens uit onder andere Paradiso en de Heineken Music Hall kunt bekijken. Terwijl ik daar van het ene naar het andere concert surfde, kwam ik zelfs Jimmy Eat World tegen! De player van Fabchannel kan je eenvoudig embedden in je eigen blog of website, dus vandaag presenteer ik dan ook: Jimmy Eat World, live in Paradiso, begin februari 2008.

Inmiddels ben ik al een aantal keren in de Guinness brouwerij hier in Dublin geweest. Van de oude bedrijfshal van de brouwerij met de naam St. James Brewery is een museum gemaakt waar het volledige proces van het brouwen van Guinness bier wordt uitgelegd. Guiness staat uiteraard bekend om zijn donkere, bijna zwarte kleur. Deze karakteristieke donkere kleur ontstaat doordat de gerst die gebruikt wordt in het brouwproces verbrand wordt. Het gebruik van verbrande gerst zorgt voor een bittere en licht branderige smaak. Bieren die gebrouwen worden met verbrande gerst worden Stout genoemd. Andere bekende Ierse Stouts zijn Beamish en Murphy's.

Het brouwen van Guinness bestaat uit een aantal stappen. Wil je thuis in je garage of op je zolderkamer aan de slag en je brouwtalenten uitproberen, doe dan het volgende:

1. Koop gerst. Van een groot deel hiervan maak je mout, een ander deel sla je plat en wat dan nog overblijft rooster je. Meng dit samen en voeg voldoende water toe.
2. Laat dit een poos intrekken. Filter vervolgens de overgebleven gerst eruit. Wat je dan overhoudt wordt Wort genoemd.
3. Verhit de Wort
4. Voeg gist aan de Wort toe.
5. Laat het bier vervolgens rustig rijpen.
6. Tijd om weer te filteren: de gist moet er weer uit.
7. Klaar is Guinness!

* Disclaimer: josindublin biedt geen garantie voor een succesvol brouwsel. Het brouwen van Guinness is geheel op eigen risico. Josindublin kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor eventuele schade die veroorzaakt wordt gedurende of na afloop van het brouwproces.

Een poos geleden speelde ik met het idee om iets met reviews te doen op dit bog. Een bezoek aan het Italiaanse restaurant Dunne & Crescenzi aan South Frederick Street in het Centrum van Dublin vorig weekend blies dit idee plotseling nieuw leven in. Laat ik om te beginnen een review van The Dubliner citeren:

Eileen Dunne and Stefano Crescenzi moved to Ireland from Rome in 1999 and set up a shop selling fine Italian food and wines. Their business grew to include two restaurants in the city centre, this one in Sandymount, and interests in gems like Nonna Valentina and Bar Italia. They are fans of the slow food movement: it’s all about relaxing and enjoying quality, authentic food and wine in a distinctly Italian atmosphere. The menu is short and disjointed, with tasty seasonal dishes and Italian classics like caprese salad (one of The Dubliner’s top ten meals for under €10) and hearty bean stew. Slightly chaotic.

Laat ik dit voor de lezers die de engelse taal niet machtig zijn vervolgens even in het Nederlands vertalen:

Eileen Dunne en Stefano Crescenzi verhuisden in 1999 vanuit Rome naar Ierland en begonnen een winkel waar zij uitstekende Italiaanse etenswaren en wijn verkochten. Hun onderneming groeide, en bestaat nu uit twee restaurants in het centrum, een in restaurant in Sandymount en een aandeel in de restaurants Nonna Valentina en Bar Italia. Ze zijn fans van de 'eet langzaam beweging': het draait allemaal om relaxen en genieten van kwaliteit, origineel Italiaans eten en wijn in een eigenzinnige Italiaanse atmosfeer. Het menu is beperkt en onsamenhangend, met smakelijke seizoensgerechten en Italiaanse klassiekers zoals een salade Carprese (een van Dublin's top 10 gerechten vor minder dan 10 euro) en een hartige bonen hutspot. Een beetje chaotisch.

Goed, duidelijke review zou je zeggen, slow food movement, kwaliteit en relaxen. Oh ja, en een beetje chaotisch. Laat je echter niet misleiden. Wat The Dubliner eigenlijk wilde schrijven is:

Eileen Dunne en Stefano Crescenzi verhuisden in 1999 vanuit Rome naar Ierland ....bla bla....restaurants Nonna Valentina en Bar Italia. Ze zijn fans van de 'wacht twee uur op eten dat je zelf in 10 minuten kan maken' beweging: het draait allemaal om het uithoudingsvermogen van de klant, het genieten van de kwaliteit (aangezien een behoorlijke kwantiteit ver te zoeken is), origineel Italiaans eten en een andere wijn dan je eigenlijk bestelde maar waarvoor ze je wel de hogere prijs proberen te laten betalen. Het menu bestaat uit maar een paar gerechten, waarbij samenhang en de pizza ver te zoeken zijn. Je kunt lang niet altijd krijgen wat je wilt, zogenaamd vanwege de seizoenen. Als je zeker weet dat je hier wat wilt eten, ga dan voor de Carprese (een van de 10 gerechten in Dublin onder de 10 euro) of voor een bonen hutspot waarvan je intern zeker nog dagen kan nagenieten. Van enige vorm van organisatie is totaal geen sprake...

Eind februari was ik een lang weekend (nou ja, lang, vrijdag tot zondag) in Killarney, in het zuid-westen van Ierland. Killarney als plaats is vrij toeristisch, maar heeft wel een zekere uitstraling. Dit komt waarschijnlijk vooral door het landschap waarin Killarney ligt, dat is namelijk super. Wanneer je Killarney uitrijdt kom je direct in Killarney National park, een bijzonder natuurgebied, met daarin onder andere Muckross House, waar onder andere de Britse Queen Victoria ooit verbleef. In Killarney ben je niet ver verwijdert van de beroemde Ring of Kerry, een rondrit door County Kerry die officieel ook in Killarney begint. Volgens de kilometer teller is deze rondrit ongeveer 170 kilometer lang. Door de smalle en bochtige wegen moet je hier zeker een paar uur voor uittrekken. Onder deze post zie je een foto genomen tijdens de rondrit, om precies te zijn genomen bij Ladies View, waarschijnlijk een van de meeste bekende uitkijkpunten die je tijdens de rit tegenkomt.

Afgelopen woensdag ging ik naar een concert van de Amerikaanse band Jimmy Eat World in Olympia (Dame Street, Dublin). Jimmy Eat world is relatief onbekend in Nederland, maar stonden enige jaren terug nog wel op Lowlands en Pinkpop (dat laatste (pinkpop) weet ik eigenlijk niet helemaal zeker, maar klinkt in ieder geval wel indrukwekkender). Jimmy had in Nederland voor zover ik weet alleen een hitje met In the Middle, een behoorlijk catchy nummer, waarvan je hier onder de videclip kunt bekijken. Het concert was niet onaardig, al kwam ik erachter dat ze met hun CD Bleed American van een paar jaren geleden hun hoogtepunt al hadden bereikt. Ook de rest van het publiek bleek duidelijk een voorkeur te hebben voor de oudere meuk. Zoals gezegd vond het concert plaats in Olympia Theatre, bijna tegenover Dublin Castle aan Dame Street in het centrum van Dublin. Deze venue heeft veel weg van bijvoorbeeld de stadsschouwburg in Groningen en is bij een eerste bezoek echt enorm indrukwekkend! Goed, genoeg tekst nu, door naar de video...

Een paar weken geleden bezocht ik de Cliffs of Moher in het Westen van Ierland, dé toeristenattractie waarover ik al veel las voordat ik naar Ierland kwam. Deze klippen vlakbij het natuurgebied The Burren bleken toen ik er dan, na meer dan een jaar in Ierland doorgebracht te hebben, inderdaad was inderdaad indrukwekkend! Het was een regenachtige zondagmorgen, uurtje of 10, en op de parkeerplaats stonden slechts een paar auto's. Ook het bezoekerscentrum van de Cliffs of Moher bleek zo goed als verlaten, dus gauw door naar de daadwerkelijke Cliffs. Deze klippen van kalksteen zijn meer dan 120 meter hoog en de beukende Atlantische oceaan en de wind (erosie) hebben er voor gezorgd dat zij een geweldige vorm hebben gekregen. Het was dan ook niet moeilijk om een aantal bijzonder geslaagde foto's van de Cliffs of Moher te maken. Hieronder staat één van deze foto's van de Cliffs.

 

Komend weekend een kort 2-daags uitstapje naar het Westen van Ierland, met een overnachting in the Orchid House in Fanore (de foto hier boven laat het strand van Fanore zien). Fanore licht in het uiterste westen van Ierland, direct aan de oceaan en in het gebied 'the Burren'. The Burren in Ierland is een bijna volledig kaal en leeg gebied van kalksteen, dat miljoenen jaren geleden onder zeeniveau ontstond. Op de precieze details van het ontstaan zal ik verder niet ingaan, het is in ieder geval, grauw, winderig, kaal, ongetwijfeld koud en nat, maar zeker weten ook een unieke ervaring in 'the middle of nowhere'. In Fanore zelf is er volgens de info die ik via de website van Orchid House tot mij liet komen in ieder geval 1 winkel, 1 pub, en 1 restaurant dat open is van juni tot eind augustus. Ideaal! Onderweg naar het westen van Ierland brengen we waarschijnlijk een bezoek aan de ruines in Clonmacnoise en Galway en later in het weekend staan ook de bekende Cliffs of Moher op het programma evenals een tussenstop in Hollywood.....

Van 15 tot en met 24 februari wordt wederom het Dublin International Film Festival gehouden, dit jaar omgedoopt tot het Jameson Dublin International Film Festival. De toevoeging Jameson is uiteraard afkomstig van de belangrijkste sponsor van het evenement, Jameson, de bekende whisky producent die haar hoofdkwartier in Dublin heeft. Het film festival vindt plaats in onder andere mijn favoriet voor een avondje film, het Irish Film Institute, maar ook in de grotere bioscopen Savoy op O'Connell Street en Cineworld op Parnell Street. Enkele films van het Dublin Film Festival van dit jaar zijn In Bruges (de openingsfilm van director Martin McDonagh), Cassandra's Dream (met Ewan McGregor and Colin Farrell), City of Men, Vacation (Ferien) en Pandora's Box.

Woensdag 6 februari voetbalt Ierland in het eigen Croke Park in Dublin een vriendschappelijke interland tegen Brazilie. Uiteraard ben ik er bij en zie ik Ierland, nog zonder nieuwe bondscoach en met Don Givens op de bank, om 19:45 aftrappen in een vol Croke Park Stadion. Croke Park heeft een capaciteit van 83.200 en is daarmee een van de grootste stadions in Europa. Voor de wedstrijd tegen Brazilie is het stadion volledig uitverkocht. Bij Brazilie maakt het wonderkind Alexandre Pato van AC Milaan voor het eerst deel uit van de selectie, terwijl ook sterren als Kaka, Robinho, Baptista en Alex van de partij zullen zijn. Hieronder een impressie van hoe een vol Croke Park er op een wedstrijddag uit ziet.

De belangrijkste nationale feestdag in Dublin (en de rest van Ierland) is St. Patrick's day op de 17 maart van ieder jaar. Op deze dag herdenken de Ieren de beschermheilige St. Patrick (Patricius). In Dublin is het hoogtepunt van deze dag de optocht (St. Patrick's day parade) waaraan meer dan 4000 mensen meedoen, toegeschouwd door circa 1 miljoen in groen geklede mensen. De parade vertrekt op Parnell Square en gaat via onder andere O'Connell street, College Green, Dame street, en Nicholas street naar, hoe kan het ook anders, St. Patrick's Cathedral. De ondertsaande video geeft een kleine sfeerimpressie van de parade van 2007.